Trzy miejsca na kopię firmy i dlaczego wygrało to za 10,90 euro

Jeden gigabajt nie zdążył wgrać się na Dysk Google w 400 sekund. Test poszedł prosto z serwera, na którym stoją strony klientów, bo firmowa pula na Dysku ma 12 TB, płacimy za nią i tak, a do wyniesienia poza nasze serwery było około 1,8 TB. Darmowe miejsce wyglądało na oczywistą odpowiedź. Przy zmierzonej prędkości poniżej 2,6 MB/s pierwsza pełna kopia szłaby ponad osiem dni. W małej firmie, która trzyma u siebie strony, pocztę i bazy klientów, oznaczałoby to ponad tydzień bez kopii poza budynkiem przy każdym pełnym przebiegu.

Dysk Google odpadł jako drugi. Pierwszy był firmowy dysk sieciowy z chmurą producenta, za którą płaciłem 69,99 euro rocznie, a która przez całe lato dostała od niego niecałe trzy gigabajty. Trzeci kandydat, magazyn w niemieckim centrum danych za 10,90 euro netto miesięcznie, przyjmuje kopie ponad czterdzieści razy szybciej niż Dysk i od 10 października trzyma nocne kopie naszych baz, stron i poczty. Zanim go zamówiłem, byłem o jedno kliknięcie od wersji dwa razy większej i dwa razy droższej.

Spis treści

400 sekund na jeden gigabajt

Dysk Google kusił z trzech powodów. Miejsce już opłacamy w ramach pakietu biurowego, cały zespół go zna, a we wrześniu i październiku przenieśliśmy na niego z dysku sieciowego około 185 GB plików, które nie miały nigdzie indziej kopii. Szło to z laptopa, przez zwykłe łącze, bez większych przygód. Skoro z laptopa działa, pomyślałem, z serwera w centrum danych pójdzie tylko szybciej.

Pomiar zrobiliśmy 30 września koło południa. Jeden plik testowy, żadnych innych transferów w tym czasie, serwer bez obciążenia. Po 400 sekundach plik o rozmiarze jednego gigabajta wciąż nie był na miejscu. Wyszło poniżej 2,6 MB/s. Przeliczenie zajęło minutę: 1,8 TB przy tej prędkości to ponad 690 tysięcy sekund, czyli ponad osiem dób samej wysyłki pierwszej kopii.

Nie dociekałem, czy winne było ograniczanie po stronie Google, czy trasa między centrum danych a ich serwerami. Dla decyzji nie miało to znaczenia, bo nawet przy idealnej prędkości zostaje druga bariera, opisana w pomocy Google Workspace: jeden użytkownik może wgrać na Dysk najwyżej 750 GB w ciągu doby, a pliku większego niż 750 GB w ogóle się nie skopiuje. Obraz całego serwera poczty to u nas jeden plik ponad 250 GB. Trzy takie pliki i limit dzienny się kończy.

Z tego pomiaru wyciągnąłem rozróżnienie, które powtarzam teraz klientom. Dysk Google jest dobry na pliki, na których ludzie pracują: oferty, umowy, grafiki, arkusze. Na kopie serwerów, czyli duże pliki wysyłane co noc z maszyny w centrum danych, nie nadaje się. Te dwa zastosowania wyglądają podobnie tylko w arkuszu kosztów.

Ile właściwie trzeba wynieść poza serwery?

Zanim zacząłem porównywać ceny, musiałem wiedzieć, ile tego jest. Pierwsza odpowiedź, z panelu serwerów, brzmiała: około 7 TB. Gdybym się jej trzymał, szukałbym magazynu na 15 - 20 TB.

Przydzielone a zajęte

Te 7 TB to suma dysków przydzielonych maszynom wirtualnym. Dyski są „cienkie”: maszyna widzi 500 GB, ale na fizycznym dysku zajmuje tyle, ile naprawdę zapisała. Po zsumowaniu tego, co faktycznie leży na dyskach działających maszyn, wyszło około 1,8 TB. Po kompresji jeden pełny zestaw kopii to 1,0 - 1,3 TB. Do tego trzeba doliczyć kilka punktów w czasie i zapas, więc budżet miejsca poza serwerami ustaliliśmy na 3 - 4 TB.

Co jest naprawdę nie do odtworzenia

Druga rzecz, która zmniejszyła rachunek: nie wszystko trzeba wynosić w jednakowy sposób. System operacyjny serwera, panel hostingowy, biblioteki - to da się postawić od nowa w kilka godzin. Nie da się postawić od nowa bazy sklepu klienta, plików jego strony ani skrzynek pocztowych. Przy planie kopii na nowym magazynie z pierwszej warstwy (pliki, bazy, poczta) wyszło około 0,75 TiB, z czego sama poczta zajmowała 0,55 TiB. Kopie całych maszyn to osobna, rzadsza warstwa.

TB w cenniku, TiB w systemie

Drobiazg, który warto znać przed zakupem: magazyn sprzedawany jako 5 TB system pokazuje jako 4,55 TiB. Cennik liczy w potęgach dziesiątki, a narzędzia do kopii w potęgach dwójki. Różnica to prawie 10%, czyli przy planowaniu zapasu nie ma o czym rozmawiać, dopóki się tego nie przeliczy w jednych jednostkach. Ja przeliczyłem dopiero przy szacunku zajętości po roku i dobrze, że wtedy, a nie po pierwszym alarmie.

Dysk sieciowy z 256 MB pamięci

Najstarszą próbą była chmura producenta dysku sieciowego, który stoi w moim domowym biurze. W sierpniu założyłem nowe, szyfrowane zadanie kopii do tej chmury. Przez około 30 godzin urządzenie wysłało 2,8 GiB z mniej więcej 540 GB, a potem samo skasowało cały dotychczasowy postęp i zaczęło od zera. Pisałem już o tym, jak ta kopia przez lata tylko figurowała w mojej głowie jako działająca, więc tutaj tylko rachunek.

Abonament kosztuje 69,99 euro rocznie za 1 TB. Za te pieniądze dostałem 2,8 GiB, czyli wychodziło mniej więcej 25 euro za gigabajt, który faktycznie dotarł. Problemem nie była chmura producenta. Problemem było urządzenie, które miało do niej pisać: dwurdzeniowy procesor ARM i 256 MB pamięci wlutowanej na stałe, z czego system widzi 242 MB. Szyfrowanie z deduplikacją potrzebuje pamięci na indeks bloków. Gdy jej brakuje, urządzenie zaczyna przerzucać dane do pliku wymiany i po kilku godzinach odpowiada już tylko na najprostsze zapytania sieciowe. Po jednym z takich zawieszeń pomogło dopiero odłączenie zasilania.

Do tego dochodzi łącze domowego biura. Nawet mocny dysk sieciowy wysyłałby kopię tak szybko, jak pozwala wysyłanie od operatora, a to w domach i małych biurach jest zwykle kilka razy wolniejsze od pobierania.

10 października zdecydowałem, że abonamentu nie odnawiamy. Odnawia się sam 20 listopada, więc autoodnowienie jest do wyłączenia wcześniej. Pliki z dysku sieciowego wylądowały na Dysku Google, sprawdzone sumami kontrolnymi, a samo urządzenie czeka na odłączenie. Wniosek dla mnie: najpierw sprawdź, czy maszyna, która ma robić kopię, w ogóle uniesie szyfrowanie, a dopiero potem porównuj ceny chmur.

Pięć wariantów na jednej kartce

Trzy miejsca sprawdziłem w praktyce: dysk sieciowy z chmurą producenta (30 godzin prawdziwej pracy), Dysk Google (test 400 sekund) i magazyn plikowy w Niemczech (pomiar wysyłki z naszego serwera po zakupie: 106 MiB/s). Dwa kolejne warianty odpadły na papierze, ale też były na stole, więc pokazuję całość. Ceny Hetznera według cennika z listopada 2026 (bez zmian od lutego), zimnego archiwum według naszego zestawienia z 30 września.

WariantPojemnośćKosztCo wyszło
Dysk Google (firmowa pula)12 TB puli0 zł dodatkowoponiżej 2,6 MB/s z serwera, limit 750 GB na dobę
Dysk sieciowy + chmura producenta1 TB69,99 € rocznie2,8 GiB w 30 godzin, postęp skasowany
Zimne archiwum OVHwedług użyciaok. 4 € miesięcznie za 2 TBodtworzenie do 48 godzin, odczyt płatny
Hetzner Storage Box BX3110 TB20,80 € netto miesięcznierekomendacja zespołu z 30 września
Hetzner Storage Box BX215 TB10,90 € netto miesięczniewybrany 10 października

Kolumna „koszt” mówi niewiele bez dwóch innych liczb, których w cennikach nie ma. Pierwsza: ile godzin zajmie wysłanie pierwszej pełnej kopii. Druga: ile godzin zajmie wyciągnięcie z kopii jednej bazy danych, gdy klient dzwoni, że coś zniknęło. Przy Dysku Google ta pierwsza liczba to ponad osiem dni. Przy dysku sieciowym - kilka miesięcy, z ryzykiem, że po drodze zacznie od nowa. Przy zimnym archiwum druga liczba to do dwóch dni. Przy magazynie plikowym obie liczy się w godzinach albo minutach.

Dlaczego nie najtańsze zimne archiwum?

Na papierze zimne archiwum wygrywało w przedbiegach. Około 0,002 euro za gigabajt miesięcznie, czyli mniej więcej 4 euro za 2 TB - prawie trzy razy taniej niż wybrany magazyn. OVHcloud opisuje je otwarcie: dane leżą na taśmach, a odzyskanie trwa od kilku minut przy małych zbiorach do 48 godzin przy dużych i jest dodatkowo płatne. Producent sam zaleca sięganie po te dane raz albo dwa razy w roku.

Zimne archiwum działa jak archiwum akt w innym mieście. Przechowanie pudła kosztuje grosze, ale gdy potrzebujesz jednej teczki, składasz wniosek, płacisz za wydanie i czekasz, aż kurier ją przywiezie. To świetne miejsce na dokumenty, do których zaglądasz raz na kilka lat. Fatalne na kopię, z której w tym samym tygodniu trzeba wyciągnąć bazę sklepu po nieudanej aktualizacji.

Był też drugi powód. Nasze serwery stoją u tego samego dostawcy, który oferuje to archiwum. Jedno konto, jedna faktura, jeden dział obsługi. Raz już jedna nieopłacona faktura odcięła mi dostęp do całej firmy i od tamtej pory kopia poza serwerami oznacza dla mnie także kopię u innego dostawcy, z osobnym kontem i osobnym rachunkiem. Zimne archiwum może kiedyś wejść jako trzeci, najgłębszy poziom kopii. Jako jedyna kopia poza serwerami przegrało z czasem odtworzenia, a nie z ceną.

20,80 euro czy 10,90 euro

Rekomendacja, którą dostałem 30 września, brzmiała: magazyn 10 TB za 20,80 euro miesięcznie. Argument był rozsądny - duży zapas na dwa, trzy pełne zestawy kopii i spokój na lata. Zamówienie było przygotowane. Wieczorem 10 października je wstrzymałem i poprosiłem o jeszcze jedno porównanie, a po nim wybrałem wersję 5 TB za 10,90 euro.

Rozstrzygnęły trzy rzeczy. Po pierwsze, zmiana narzędzia do kopii. Wcześniejszy pomysł zakładał wysyłanie całych zaszyfrowanych obrazów maszyn, gdzie każda kopia zajmuje tyle samo co poprzednia. Przy narzędziu restic, które dzieli dane na kawałki i każdy kawałek zapisuje tylko raz, czternaście nocnych kopii tej samej bazy nie zajmuje czternastu razy tyle miejsca. Zajmuje pierwszą kopię plus to, co się w kolejnych dniach zmieniło.

Po drugie, szacunek zajętości. Pierwsza pełna kopia obu warstw miała zająć około 2,2 TiB, a po roku, z całą retencją, około 3,1 TiB z dostępnych 4,55 TiB. Jest zapas, choć nie ogromny. Na 80% zajętości ustawiliśmy alarm, a gdyby zrobiło się ciasno, najpierw skracamy przechowywanie kopii całych maszyn, bo pliki, bazy i poczta i tak leżą osobno w pierwszej warstwie.

Po trzecie, Hetzner nie wymaga minimalnego okresu umowy i pozwala ją wypowiedzieć od razu. Pomyłka w tę stronę kosztuje mnie najwyżej zamówienie większego magazynu i jedną noc przenoszenia kopii. Pomyłka w drugą kosztowałaby 118,80 euro rocznie za miejsce, które przez pierwszy rok stałoby puste.

Czego magazyn sam nie gwarantuje

Jedno zdanie z dokumentacji dostawcy przeczytałem dopiero po zakupie. Dane w magazynie leżą na wielu dyskach w macierzy, ale na jednym serwerze i nie są lustrzane na inne maszyny. Awaria tego jednego serwera po stronie dostawcy to scenariusz mało prawdopodobny, ale możliwy. Dlatego magazyn jest u nas jedną z kopii, a nie jedyną. Kopie całych maszyn nadal krążą też między naszymi własnymi serwerami, tym samym mechanizmem, który kiedyś po ośmiu godzinach pracy sam skasował gotową kopię i który od tamtej pory kasuje cokolwiek dopiero po zgodnej sumie kontrolnej.

Co dokładnie dostaję za 10,90 euro

Cennik mówi „5 TB miejsca”. W praktyce kupiłem trochę więcej, a część rzeczy musieliśmy dobudować sami.

Szyfrowanie, zanim dane wyjdą z serwera

Restic szyfruje dane na naszym serwerze, zanim trafią do magazynu. Dostawca widzi pliki, których nie da się przeczytać bez klucza, a klucz zostaje u nas. To ważne nie tylko z ostrożności. Kopie zawierają bazy sklepów klientów i ich pocztę, czyli dane osobowe, a RODO w art. 32 wymaga od administratora między innymi zdolności do szybkiego przywrócenia dostępności danych po incydencie. Kopia zaszyfrowana po naszej stronie załatwia jednocześnie jedno i drugie: dane są dostępne do odtworzenia, a dostawca magazynu nie ma do nich wglądu.

Deduplikacja i kompresja

Deduplikacja pojawiła się już przy wyborze rozmiaru, tu dodam tylko skutek w portfelu. Płacę głównie za miejsce na zmiany. Baza, w której w ciągu doby zmieniło się kilkaset wierszy, dokłada do magazynu ułamek swojego rozmiaru. Restic na swojej stronie opisuje to jako przesyłanie tylko tych części plików, które się zmieniły. Przy 50 bazach kopiowanych co noc to jest różnica między „mieści się” a „trzeba dokupić”.

Migawki po stronie dostawcy

BX21 ma w cenie do 20 migawek całego magazynu. Robi je dostawca po swojej stronie, więc nawet ktoś, kto przejąłby serwer i chciał zaszyfrować albo skasować kopie, nie dosięgnie wczorajszej migawki. Dla firmy, która boi się szyfrującego wirusa, to jest najtańsza warstwa ochrony w całym układzie.

Czego w pudełku nie ma

Nie ma wygodnego panelu do odtwarzania. Restic to narzędzie wiersza poleceń, a magazyn to po prostu miejsce na pliki dostępne przez SFTP i kilka innych protokołów. Żeby wyciągnąć jeden plik ze strony klienta bez logowania się na serwer, dobudowaliśmy w naszym wewnętrznym systemie zadań zakładkę z kopiami: wybór serwera, serwisu, dnia i pliku, a odtworzenie zawsze do osobnego katalogu, nigdy na miejsce oryginału. Tej pracy nie widać w cenie 10,90 euro i wrócę do niej przy rachunku.

14 dni, 12 miesięcy, 2 lata

Każda z tych liczb odpowiada innemu rodzajowi wpadki, z którą klienci przychodzą do nas najczęściej.

Czternaście kopii dziennych pokrywa zwykłe pomyłki. Ktoś nadpisał plik konfiguracyjny strony, aktualizacja wtyczki rozsypała sklep, pracownik skasował folder w skrzynce. Takie rzeczy wychodzą zwykle w ciągu kilku dni, a czternaście dni daje zapas na urlop i długi weekend.

Dwanaście kopii miesięcznych jest na problemy, które wychodzą po tygodniach. Najlepszy przykład mam z tej jesieni: strona klienta przez miesiąc podsuwała Google spam, a człowiek wchodzący na nią widział pustą stronę. Przy takim zakażeniu kopia z wczoraj i z zeszłego tygodnia jest już zarażona. Potrzebna jest kopia sprzed infekcji, a do tego trzeba najpierw ustalić, kiedy infekcja się zaczęła. Bez miesięcznych punktów zostałoby tylko sprzątanie ręczne.

Dwie kopie roczne odpowiadają na pytania w rodzaju „jak wyglądał cennik na stronie półtora roku temu” albo „mieliśmy kiedyś w bazie tę zamówioną partię, gdzie ona jest”. Zdarzają się rzadko, ale gdy już padną, zwykle dotyczą pieniędzy.

Ten układ ustaliłem na początku sierpnia, zanim w ogóle wiedziałem, gdzie kopie będą leżeć. Przy wyborze magazynu się nie zmienił, za to dostał drugie życie: w październiku pierwszy klient zamówił u nas kopię swojej strony i poczty na tym samym magazynie, a na początku listopada ruszyły jego kopie, z tą samą retencją dla strony i krótszą, siedmiodniową plus miesięczną, dla poczty. Raz w tygodniu, po usunięciu przeterminowanych kopii, restic sprawdza spójność repozytorium i czyta losowe 5% danych, żeby wyłapać uszkodzone kawałki, zanim będą potrzebne.

Pierwsza noc: 50 baz w 193 sekundy

Pierwszy przebieg na nowym magazynie poszedł 10 października wieczorem, na serwerze baz danych. Zrzut każdej z 50 baz osobno, zero błędów, 193 sekundy. Liczba ładna, ale na nią czekałem najmniej. Najbardziej interesowało mnie, ile potrwa droga w drugą stronę.

Do testu wybraliśmy bazę strony jednego z klientów, 193 MB. Pobranie zrzutu z magazynu zajęło około minuty. Import do odizolowanego kontenera z bazą danych - 17 minut. Potem porównanie: 104 tabele na 104. Liczba wierszy różniła się tylko w tabelach, które zmieniają się na żywo, czyli w dziennikach zadań cyklicznych, zapisach wtyczki zabezpieczającej i ustawieniach. Wszystkie te różnice pasowały do czasu, który minął od zrobienia zrzutu.

Z tego testu mam liczbę, którą wcześniej podawałbym z głowy. Gdy klient pyta, ile potrwa przywrócenie bazy jego sklepu, odpowiedź zależy prawie wyłącznie od importu. Mała baza - kwadrans. Największa, jaką mamy, 1,3 GB - szacunkowo godzina, dwie. Gdy potrzebna jest jedna tabela, szybciej wyciąć ją z pliku zrzutu niż importować całość.

Jednorazowy test to za mało, więc raz w miesiącu automat losuje jedną kopię z ostatniego tygodnia, do 1,5 GB, odtwarza ją do katalogu tymczasowego i porównuje liczbę plików oraz bajtów z tym, co zapisano w kopii. Przy bazie dodatkowo sprawdza, czy zrzut kończy się znacznikiem poprawnego zakończenia i czy ma polecenia tworzące tabele. Wynik ląduje w tej samej zakładce, w której widać stan kopii.

Ile to kosztuje, kiedy doliczę własną pracę?

Sam magazyn to 10,90 euro netto miesięcznie, około 46 zł, czyli 130,80 euro rocznie. Ruch jest bez limitu, więc odtwarzanie nic nie kosztuje - w odróżnieniu od zimnego archiwum, gdzie każde sięgnięcie po dane trafia na fakturę. Jeśli porównać to z 69,99 euro rocznie za chmurę dysku sieciowego, które przyniosło 2,8 GiB, różnica w cenie jest mniejsza niż różnica w tym, co dostałem.

Magazyn okazał się jednak najtańszą częścią całości. Resztę zrobiliśmy sami: skrypty kopii osobno dla każdego serwera i każdego rodzaju danych, nocny harmonogram ułożony tak, żeby kopie poczty nie spowalniały skrzynek w godzinach pracy, alarmy przy kopii starszej niż 30 godzin, zakładkę do przeglądania i odtwarzania, comiesięczny test. To kilka wieczorów pracy zespołu i sesji z asystentami AI, których nie liczyłem w godzinach, a pewnie powinienem.

Dla właściciela małej firmy bez działu IT wniosek jest prosty w liczbach. 46 zł miesięcznie za miejsce nikogo nie zrujnuje. Kosztowny jest człowiek albo automat, który co rano sprawdza, czy kopia z nocy dotarła, i raz w miesiącu coś z niej odtwarza. Jeśli tego nikt nie robi, te 10,90 euro miesięcznie zmarnuje się dokładnie tak, jak moje 69,99 euro rocznie, tylko wolniej.

Warto też policzyć drugą stronę. Dzień bez sklepu internetowego, poczty albo systemu zamówień w firmie na kilkanaście osób kosztuje zwykle więcej niż kilka lat abonamentu na magazyn. Nie podam ci tej liczby za twoją firmę, bo każda liczy ją inaczej, ale przy rozmowach z klientami nie trafiłem jeszcze na przypadek, w którym rachunek wychodziłby na korzyść oszczędzania na kopii.

Kiedy ten wybór się nie sprawdzi

Magazyn plikowy z resticiem pasuje do firmy, która ma własne serwery albo maszyny w centrum danych i kogoś, kto czuje się swobodnie w wierszu poleceń. Są układy, w których radziłbym inaczej.

Jeśli cała twoja firma żyje w Microsoft 365 albo Google Workspace i nie masz żadnego serwera, potrzebujesz narzędzia do kopii samej poczty, dysków i kalendarzy w chmurze. To osobny rynek z gotowymi usługami i tam najczęściej nie opłaca się niczego budować.

Jeśli dane leżą w biurze, na serwerze albo dysku sieciowym za domowym łączem, wąskim gardłem będzie wysyłanie od operatora, nie magazyn. Zanim cokolwiek kupisz, zmierz, ile wysyłasz w godzinę, i pomnóż przez rozmiar danych. Przy kilkuset gigabajtach i słabym łączu pierwszą kopię lepiej zrobić na dysk przenośny, a do chmury wysyłać tylko zmiany.

Jeśli umowa z klientem albo przepisy branżowe wymagają, żeby dane nie opuszczały Polski albo leżały u dostawcy z konkretnym certyfikatem, Niemcy mogą nie wystarczyć, choć to Unia Europejska. Trzeba to sprawdzić przed zakupem, nie po pierwszym audycie.

I wreszcie: jeśli nikt w firmie nie odtworzy pliku z restica bez pomocy, potrzebujesz albo panelu takiego jak nasz, albo usługi, w której odtwarzanie jest klikalne. U nas właśnie dlatego powstała zakładka z kopiami opisana wyżej.

Najczęstsze pytania

Ile kosztuje kopia zapasowa serwera poza firmą?

Magazyn plikowy 5 TB w niemieckim centrum danych kosztuje 10,90 euro netto miesięcznie, 10 TB - 20,80 euro (cennik Hetznera, listopad 2026). To cena samego miejsca. Do tego dochodzi praca: skrypty kopii, alarmy i regularne testy odtworzenia, które zwykle kosztują więcej niż abonament.

Czy Dysk Google nadaje się na kopię zapasową serwera?

Na pliki, na których pracują ludzie - tak. Na kopie serwerów słabo: w naszym pomiarze z serwera w centrum danych wysyłka szła poniżej 2,6 MB/s, a Google ogranicza wgrywanie do 750 GB na użytkownika w ciągu doby i nie kopiuje plików większych niż 750 GB. Obraz serwera poczty łatwo przekracza ten rozmiar.

Czy dysk sieciowy z dwoma dyskami w lustrze wystarczy jako kopia?

Nie. Lustro chroni przed awarią jednego dysku, ale skasowanie pliku albo zaszyfrowanie przez wirusa powtarza od razu na drugim. Potrzebna jest kopia poza budynkiem, a mały dysk sieciowy z niewielką ilością pamięci może nie unieść szyfrowanej kopii do chmury, jak było u nas.

Jak długo przechowywać kopie zapasowe w małej firmie?

My trzymamy 14 kopii dziennych, 12 miesięcznych i 2 roczne. Długość zależy od tego, jak późno wykrywasz problemy: pomyłki wychodzą w ciągu dni, infekcje stron po tygodniach, pytania o stare dane po latach. Krótsza retencja oszczędza miejsce, ale nie pomoże, gdy kopia sprzed problemu już zniknęła.

Co to jest zasada 3-2-1 w kopiach zapasowych?

Trzy kopie danych, na dwóch różnych nośnikach, z czego jedna poza siedzibą. Zasadę opisuje między innymi amerykańska agencja CISA w poradniku o kopiach zapasowych. U nas trzecią kopią poza serwerami jest magazyn u innego dostawcy niż ten, u którego stoją serwery.

Źródła

Słownik pojęć

  • Deduplikacja - zapisywanie każdego fragmentu danych tylko raz, nawet jeśli występuje w wielu kopiach; kolejne kopie dokładają tylko to, co się zmieniło.
  • Retencja - zasady, jak długo i ile kopii przechowujemy, np. 14 dziennych, 12 miesięcznych, 2 roczne.
  • Migawka - zapis stanu całego magazynu z danej chwili, robiony przez dostawcę; pozwala wrócić do wczorajszej wersji, nawet gdy dzisiejsze kopie ktoś skasował.
  • Zimne archiwum - tanie przechowywanie danych na taśmach, w którym odzyskanie trwa godziny lub dni i jest płatne osobno.
  • Szyfrowanie po stronie klienta - szyfrowanie danych na własnym serwerze, zanim trafią do dostawcy; dostawca przechowuje dane, których nie może odczytać.
  • Cienki dysk - dysk maszyny wirtualnej, który zajmuje na fizycznym nośniku tylko tyle, ile faktycznie zapisano, a nie tyle, ile mu przydzielono.
  • TB a TiB - terabajt liczony w potęgach dziesiątki (cenniki) i tebibajt liczony w potęgach dwójki (systemy); 5 TB to około 4,55 TiB.
  • Zasada 3-2-1 - trzy kopie danych, na dwóch rodzajach nośników, w tym jedna poza siedzibą firmy.

Ile dni szłaby twoja pierwsza kopia?

Mam do ciebie jedno pytanie, na które większość właścicieli firm, z którymi rozmawiam, nie zna odpowiedzi od ręki: ile godzin zajęłoby wysłanie wszystkich danych twojej firmy tam, gdzie dziś leży jej kopia poza budynkiem? Jeśli wynik wychodzi w dniach albo okazuje się, że takiego miejsca nie ma, odpisz mi na [email protected] z tą jedną liczbą i opisem, gdzie leżą twoje dane. Porozmawiamy o tym jednym problemie, a jak wyglądają u nas takie projekty, znajdziesz na stronie o współpracy.

✓ Sprawdzone na
własnej firmie
cybulski.ai JC
You've successfully subscribed to cybulski.ai
Great! Next, complete checkout for full access to cybulski.ai
Welcome back! You've successfully signed in.
Unable to sign you in. Please try again.
Success! Your account is fully activated, you now have access to all content.
Error! Stripe checkout failed.
Success! Your billing info is updated.
Error! Billing info update failed.